17 Minsks

De Duitse televisiezenders ARD en ZDF blinken niet uit in creativiteit en evenmin in vakmanschap, om het zacht uit te drukken. Goed bedachte en geregisseerde televisieseries of documentaires zoals die waar de BBC in grossiert, zijn bijvoorbeeld bijna ondenkbaar op de Duitse buis.

Maar beide openbare omroepen zijn wel goed in het brengen en presenteren van discussies over actuele onderwerpen. Er zijn er vele en sommige zijn al heel oud, zoals de Presseclub van de ARD, die al sinds 1953 (toen nog Internationale Frühshoppen) elke zondagmiddag live wordt gepresenteerd door de WDR, Duitslands grootste omroep en onderdeel van de koepel van regionale omroepen ARD.

Een van de twee spraakmakende praatprogramma’s van de afgelopen jaren is de show van Günther Jauch op zondagavond op de ARD (de andere is die van Maybrit Illner op donderdagavond op het ZDF). De aflevering van Jauchs programma van gisteren ging over de oorlog in Oekraïne – waar anders over – en leverde een uur lang spannende televisie op.

Aan tafel zaten Martin Schulz, de voorzitter van het Europees Parlement, een voormalige Amerikaanse ambassadeur in Bonn en Berlijn, een van Duitslands invloedrijkste militairen (Harald Kujat, met pensioen) en een voormalige ARD-correspondent uit Moskou, die het voor Poetin opnam. Schulz, een sociaaldemocraat, kroop in de huid van bondskanselier Angela Merkel en zei de Verenigde Staten niet nodig te hebben, waarmee hij de Amerikaanse topdiplomaat de uitspraak ontlokte dat ‘als het erop aankomt de macht in Washington ligt.’ Kujat, de militair, waarschuwde dat Poetin de oorlog ‘ín 48 uur’ in zijn voordeel kan beslissen en de ARD-journalist liet zich ontvallen dat uit het rapport over het neerhalen van MH17 alles behalve kan worden geconcludeerd dat Rusland iets te verwijten valt. Het best in de herinnering blijft misschien het vurige pleidooi van Schulz om de moed niet op te geven en te blijven onderhandelen. Desnoods moeten er ’17 Minsks’ komen, zei de Duitser.

Spannende televisie, in ieder geval voor de Duitse kijkers die de crisis in Oost-Europa op de voet volgen. En dat zijn er velen: ik merk bijna dagelijks – mijn moeder is Duitse en ik heb er vrienden – dat Oekraïne en Poetin onderwerpen zijn die aanzienlijk meer leven dan in bijvoorbeeld Nederland. ‘Wat vind jij nu van Poetin?’, is een eerste vraag die ik bijna nooit in Nederland krijg. Maar wel in Duitsland.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s