De ongelukkige president

De gehele wereld was onder de indruk van de kracht van de woorden die Richard von Weizsäcker gebruikte toen hij op 8 mei 1985 in het Duitse parlement het einde van de Tweede Wereldoorlog, veertig jaar eerder, memoreerde. Delen van de speech waren de afgelopen dagen, na het overlijden van de staatsman afgelopen zaterdagochtend, op vele televisiejournaals te zien.

Weizsäcker genoot mede door deze beroemde speech veel aanzien. Hij gaf het ambt van staatshoofd een morele inhoud op een wijze waarin zijn vijf voorgangers niet waren geslaagd. Ook zijn opvolgers, in ieder geval de vier tot de huidige president Joachim Gauck, kwamen niet in de buurt van het intellectuele, voorkomende niveau van de Zuid-Duitser, die in zijn doen en laten overigens veel meer een Pruis was.

Twee Duitse presidenten maakten er zelfs een zootje van. Christian Wulff (2010-2012) moest zich verantwoorden voor de rechter. Grotendeels vergeten is de tweede president van West-Duitsland, Heinrich Lübke (1959-1969). Deze christendemocraat was bepaald geen intellectueel, maakte zich belachelijk met vergeetachtigheid en ongelukkige uitspraken en trad een paar maanden voor het einde van zijn tweede ambtstermijn af. De druk op hem was onhoudbaar geworden nadat ook nog eens aan het licht was gekomen dat hij als ingenieur had meegewerkt aan de bouw van barakken in concentratiekampen.

Berucht is de zin waarmee Lübke in 1962 in Liberia een toespraak zou zijn begonnen: ‘Sehr geehrte Damen und Herren, liebe Neger!’. In Helmstedt, aan de grens met de DDR, was Lübke vergeten waar hij was:

51GGsZngwwLKort na zijn aftreden bleek dat Lübke al enkele jaren ziek moet zijn geweest. Hij leed aan aderverkalking in de hersenen. Met deze wetenschap in het hoofd is het eigenlijk niet netjes om de draak te steken met de oud-president, maar er kwam toch een langspeelplaat op de markt met zijn bekendste uitglijders.

Onbezorgd lachen kan wel wel met de volgende, willekeurige greep miskleunen van veel recentere Duitse politici.

Angela Merkel die Roland Koch, haar christendemocratische tegenspeler, ‘Roland Kotz’ noemt:

Politica Andrea Ypsilanti, die zich ziet als ‘een zoon van een Opel-medewerker’:

Edmund Stoiber, met de ervaring van een ‘moeder van drie kleine kinderen’:

En Nick Diebel, een liberaal die in de Bondsdag de voornaam van Merkel vergeten was.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s