Jimmie Åkesson is alles wat Geert Wilders niet is

Jimmie_Åkesson,_(SD)-ledare,_med_Louise_Erixon.

Jimmie Åkesson met vriendin Louise Erixon in 2011. Foto: Frankie Fouganthin

Jimmie Åkesson is geen Geert Wilders. De leider van de Zweedse Democraten, die zondag bij verkiezingen voor de Riksdag in Stockholm 13% van de stemmen kreeg, heeft bijvoorbeeld donker haar. ‘Maar hij zou nooit zijn haar blonderen om de focus te leggen op zijn komaf. Het flamboyante mist hij geheel’, zei Cristian Norocel, een Finse politicoloog die ik twee jaar geleden in Stockholm ontmoette. Wel houdt Åkesson van tradities. Zo verschijnt hij bij de opening van het parlementaire jaar gewoonlijk in traditionele kledij.

Eigenlijk wil Åkesson vooral gewoon doen. Om zich en zijn partij acceptabel te maken voor het brede publiek. Met de felle anti-immigratiestandpunten (de Zweedse Democraten willen 90% minder instroom in Zweden) scoort hij in een land dat sinds mensenheugenis asielzoekers en andere buitenlanders als geen andere natie met open armen ontvangt. Maar de partij heeft, anders dan de PVV van Wilders, wortels in racistische en neonazistische bewegingen en Åkesson veegt deze feiten het liefst onder het vloerkleed. Dit lukt niet altijd helemaal.

Met 13% van de stemmen is Åkesson niet meer ver van de hoogste score van 15,5% van Wilders’ PVV in 2010. De Zweedse Democraten waren bij de vorige stembusgang, in 2010, de op vier na grootste partij en schoven gisteren door naar de derde plaats, na de Gematigde Partij van demissionair premier Fredrik Reinfeldt en de Sociaal Democratische partij van Stefan Löfven, de vermoedelijke nieuwe premier. Twee trapjes hoger was precies het doel dat Åkesson bij deze stembusgang voor ogen had.

De hoge score van Sverigedemokraterna is een frustratie voor zowel Reinfeldt als Löfven. De allianties waarin de partijen van beide politieke opponenten samenwerken, hebben door de 13% van Åkesson geen meerderheid in de Riskdag. Dit overkwam Reinfeldt in 2010 al, toen de Zweedse Democraten 5,8% van de stemmen kregen. Reinfeldt moest vier jaar met een minderheid in het parlement regeren, wat overigens zonder al grote problemen lukte. Löfven staat nu hetzelfde lot te wachten. Op de Zweedse radio zei de oud-vakbondsleider maandagochtend alvast dat hij bereid is om bij de rechtse partijen naar steun te zoeken als hij een wetsvoorstel aangenomen wil krijgen.

Foto: Emilia Öije

Samenwerken met de Zweedse Democraten wil niemand. Twee jaar geleden sprak ik hierover in Stockholm met Anna Kinberg, een parlementariër uit Reinfeldts Moderata samlingspartiet. Kinberg, die als kind zes jaar in Nederland heeft gewoond, maar geen Nederlandse meer spreekt, zei toen: ‘We gaan niet met Åkesson om. Dat moet ik als eerste zeggen. We hebben in de verkiezingsstrijd beloofd niet samen te werken, dus dat doen we dan ook niet. Het hoeft ook niet, want het is normaal in Zweden om een minderheidsregering te hebben. Sinds 1971 hebben we nog maar één kamer en hebben we slechts twee keer een meerderheidsregering gehad. Het Zweedse systeem is hierop gebouwd.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s