Diskettes en kwakkels

Nu het wachten is op het eerste verslag van informateur Bart De Wever, de winnaar van de parlementsverkiezingen van vorige week in België, is er tijd om even stil te staan bij een bericht dat op de verkiezingsavond velen, ook mij, verbaasde. De Vlaamse publieke omroep VRT meldde halverwege die zondagavond dat in enkele kieslokalen nog nauwelijks stemmen waren geteld door problemen met de automatisering. Hier en daar waren de tellers vast maar naar huis gegaan en eerder dan dinsdag zou er geen definitieve uitslag zijn.

Computerproblemen zijn er wel vaker, maar de problemen in onder meer Schaarbeek zouden de wijten zijn aan twintig jaar oude computers die diskettes niet meer goed zouden kunnen lezen.

Dus de Belgische overheid werkt nog met apparatuur die eigenlijk allang in het museum of op de schoothoop hoort te zijn? Kennelijk. Misschien gebruikt zij ook wel besturingssystemen die eigenlijk niemand nog wil. Ik heb de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken in Brussel om tekst en uitleg gevraagd, maar ze hebben mij nog niet teruggebeld. Volgens Knack, zeg maar de Belgische Elsevier, klopt het bericht in grote lijnen. Alleen dat pas dinsdag de uitslag zou volgen, was een verzinsel van de pers. Een ‘kwakkel’, zoals Vlamingen een canard noemen.

Zo heel erg verbaasd was ik nu ook weer niet. Bij vrijwel elke journalistieke trip naar België komt het toch minstens wel één keer voor dat je oog in oog staat met de directe gevolgen van een straf en al heel oud bezuinigingsbeleid. Zelden ga ik met de trein, maar die enkele keer dat ik op Brussel Centraal-Station kom, valt het mij meteen op dat er daar in dertig jaar tijd helemaal niets veranderd is. Het is er nog even guur en grauw als in de jaren tachtig. En als ik de wagen neem, moet ik elke keer met het hoofd schudden als ik in een bocht in de Reyers-Centrumtunnel, die de logische toegang is tot de Europese wijk, krachtig moet afremmen voor een gevaarlijke opbreking die er al jaren is en waar ik nog nooit iemand heb zien werken.

Overigens is het niet alleen de overheid die zuinig is, of moet zijn. Onlangs was ik bij een groot bedrijf, een van de grootste van het land. Grafieken, ingewikkelde berekeningen en rapporten worden er nog gewoon gemaakt op kleine computerschermen van 17 inch. Het bedrijfsleven past zich aan, denk je dan.

De Belgische formatie zal nog wel enige tijd op zich laten wachten. Waarschijnlijk is het niet, maar het is wel te hopen dat de nieuwe regering geld beschikbaar maakt voor enkele broodnodige vernieuwingen.

Advertenties

One thought on “Diskettes en kwakkels

  1. Pingback: Belgische schroom | Frank Gersdorf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s