De Italianen hebben het ijs gebroken

De chemie-industrie in Delfzijl hikt tegen de hoge kosten van elektriciteit in Nederland aan en kijkt begerig naar de beduidend lagere prijzen voor grootverbruikers aan de andere kant van de Eemsmonding in Duitsland. Het FD schrijft vandaag over een elektriciteitskabel die het havenbedrijf van Delfzijl wil aanleggen onder de Eems door naar Emden, een afstand van nauwelijks tien kilometer.

2014-04-18 11_05_45-Google Maps

Met de goedkopere stroom uit Duitsland zou het chemiecluster in Noordoost-Groningen in een klap een stuk steviger in de schoenen staan en zou wellicht ook het failliete aluminiumbedrijf Aldel weer kunnen worden opgestart.

De klus lijkt niet zo moeilijk. Een aannemer is zo gevonden en de kosten van € 10 mln of iets meer zijn snel terugverdiend met een prijsverschil dat kan oplopen tot meer dan 100% –  Duitse bedrijven krijgen er soms geld bij als ze stroom afnemen op momenten dat een storm de windmolens in Duitsland op volle toeren laat draaien of een strak blauwe hemel in juni de zonnepanelen op honderdduizenden daken en akkers aan het werk zet.

Maar de werkelijkheid is anders, want het is een grensoverschrijdend project. De initiatiefnemers moeten zich door twee bureaucratische systemen worstelen, komen in Tennet een sterke opponent tegen en zijn afhankelijk van de politieke medewerking aan twee zijden van de grens.

Dat er desondanks muziek zit in het project, bewijst een vergelijkbaar plan dat in uitvoering is 1200 kilometer zuidoostelijker, op de grens van Oostenrijk en Italië. Een particulier bedrijf, Eneco, dat onderdeel is van een eeuwenoud Italiaanse familiebedrijf, Podini, legt een kabel tussen Tarvisio in het uiterste noordoosten van Italië en Arnoldstein in Karinthië, niet ver van Villach. Een afstand van eveneens 10 kilometer. De (begrote) kosten van € 28 mln zijn wel een flik stuk hoger.

2014-04-18 10_50_23-Google Maps

Maar ook de Italianen hadden het niet gemakkelijk. Zes jaar lang werd er hard onderhandeld. Eneco was drie jaar geleden wel de eerste particuliere initiatiefnemer in Europa die erin slaagde een vergunning voor zo’n ‘merchant line’ te krijgen, moest het ijs dus nog breken.

Een van de motieven om de kabel van Karinthië naar Friulië aan te leggen, is identiek aan die van de Oost-Groningers: stroom is aan de andere kant van de grens veel goedkoper. De prijs in Oostenrijk ligt ongeveer op het Duitse niveau, terwijl een grootverbruiker in Italië doorgaans gepeperde elektriciteitsrekeningen in de bus krijgt. Eneco’s klanten zijn chemiebedrijven in de provincie Udine.

Die bedrijven kregen overigens al meteen steun van de Italiaanse overheid. De staat compenseert het prijsverschil tussen Oostenrijk en Italië gedurende de gehele periode van de aanleg, tot de eerste goedkope stroom over de Alpen vloeit. Dat Den Haag ook zo gul zal zijn, is niet erg waarschijnlijk.

Advertenties

One thought on “De Italianen hebben het ijs gebroken

  1. Pingback: Een Europees precedent, in Delfzijl | Frank Gersdorf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s