Eindelijk slapen op een vlucht met Ryanair

Ruim een jaar geleden ontmoette ik op een vrijdagmiddag in het volstrekt onpretentieuze hoofdkantoor van Ryanair naast de gloednieuwe, veel te dure luchthaven van Dublin een van de rijkste zakenmannen van Ierland, Michael O’Leary, de ceo van de budgetluchtvaartmaatschappij. O’Leary, met de hem kenmerkende jeans en gympies, had verwacht dat ik hem zou confronteren met de negatieve berichten in de Nederlandse pers over de zorgen onder de piloten over de veiligheid. Dit was niet zo vreemd, want het KRO-programma Reporter had net een verontrustende reportage over Ryanair uitgezonden, die ook buiten Nederland aandacht kreeg.

Maar ik kwam niet voor zijn verweer op de aantijgingen. Ik wilde weten hoe O’Leary dacht over Ierland, dat toen net twee derde van het steunprogramma van de trojka achter de rug had. Zoals verwacht had hij geen goed woord over voor de Ierse politiek. Die had volgens hem alle kansen laten liggen om de crisis aan te grijpen om intern orde op zaken te stellen. ‘Ierland zal een vierderangsland blijven’, verzuchtte hij. De haat is wederzijds. ‘De regering veracht Ryanair’, zei hij. ‘Dit bewijst hun incompetentie.’

Des te opmerkelijker vond ik het dat eerder deze maand een Ierse bewindsman, staatssecretaris Michael Ring van toerisme, samen met een van Mike’s naaste medewerkers, hoofd verkoop en marketing Peter Bellew, in Eindhoven een feestje vierde. De regering in Dublin en Ryanair bleken het op een akkoord te hebben gegooid. De regering schrapt per 1 april de luchthavenbelasting en in ruil daarvoor vliegt Ryanair vanaf dezelfde datum naar zo’n tien extra bestemmingen, onder meer twee keer per week van Noordwest-Ierland naar Eindhoven. Een ‘Zweckbündnis’.

Een interview met Ring was vlot geregeld. Maar het bleek dat het niet netjes zou zijn als ik niet van de gelegenheid gebruik zou maken om ook Bellew te spreken. Ongevraagd ontving ik via een tussenpersoon een lijstje met ‘vragen die bij het interview zouden kunnen worden gehandeld’. Een daarvan was ‘Changes in Ryanair’. Bij navraag bleek dit te zijn: ‘Ryanair have made a lot of changes recently to improve their image and make themselves more consumer friendly. I thought that would be interesting.’

Het was niet het onderwerp waarvoor ik naar Eindhoven was gekomen – Ierland drie maanden na het vertrek van de trojka – maar ik ging het aangereikte thema niet uit de weg. In de krant kwam zijn verhaal echter niet. Daarom hieronder een kort verslag.

Bellew zei dat Ryanair aan zo’n duizend personen heeft gevraagd: ‘Wat is er mis met ons?’. De antwoorden heeft het bedrijf verwerkt in een serie concrete maatregelen. Iedereen krijgt nu bijvoorbeeld een stoel toegewezen, waardoor er geen stresserige run meer is op de beste plaatsen zodra het instappen begint. Er wordt niet langer moeilijk gedaan over bagage die iets te groot is en een tweede tas is zelfs gratis. Het aantal klikken bij het boeken is onder meer door het schrappen van irritante en en onnodige extra vragen en aanbiedingen teruggebracht van 17 naar 5. De boete bij het vergeten van een zelfgeprinte instapkaart is verlaagd van 70 euro naar 15 euro. En het personeel houdt bij het vliegen voortaan de mond. ‘Je wordt niet meer elke tien minuten gestoord door een aanbieding. De crew is relaxed en de passagier kan eindelijk slapen. Iedereen is gelukkig.’

En wat klopt er van de verhalen over te weinig kerosine in de brandstoftanks van Ryanair-toestellen? ‘Niets.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s